Kung Fu

De Chinese gevechtskunsten bestaan waarschijnlijk al meer dan 3000 jaar. Ze zijn niet alleen bedoeld om te kunnen gebruiken als zelfverdediging, maar ook als een middel om de gezondheid te verbeteren en te behouden.

Meer dan sport alleen. Lichamelijke en geestelijke opvoeding mede bepaald door de geografische ligging, religie, filosofie, medische wetenschap, geschiedenis, kunst, literatuur, voedingsleer en vele andere aspecten van de Chinese samenleving. In één woord ‘cultuur’.

Er wordt in veel geschiedenis verhalen vertelt over een Indiase monnik, genaamd Ta Mo (Bodhidarma in het Japans) die het Kung Fu in China geïntroduceerd zou hebben. Ta Mo kwam ergens in de zesde eeuw vanuit India naar China om het Boeddhisme te verspreiden, maar de Shao Lin monniken zouden zo’n slechte conditie hebben gehad dat ze tijdens het mediteren in slaap vielen. Om dit tegen te gaan heeft Ta Mo de monniken een set oefeningen gegeven die ontwikkeld zouden zijn tot het Shao Lin Kung Fu.

Ondanks dat het een mooi verhaal is, is het zeer onwaarschijnlijk dat dit de oorsprong zou zijn van de Chinese gevechtskunsten. De geschiedeis van de Chinese gevechtskunsten gaat veel verder terug.